Sierść pojedyncza vs. podwójna u psów

U psów wyróżniamy dwa typy sierści – pojedynczą i podwójną. Sierść podwójna składa się z dwóch warstw: dłuższych i sztywniejszych włosów okrywowych oraz delikatnego, gęstego podszerstka. Podszerstek pełni funkcję izolacji termicznej – chroni psa zarówno przed zimnem, jak i przed upałem. Psy z podwójną sierścią zazwyczaj intensywnie linieją, szczególnie w okresach zmiany pór roku. Ten typ sierści uznawany jest za pierwotny i występuje m.in. u wilków oraz wielu ras północnych, pasterskich i górskich.

Sierść pojedyncza natomiast nie posiada podszerstka. Tworzą ją wyłącznie włosy okrywowe, które są zwykle delikatniejsze, bardziej jedwabiste lub kręcone. Psy z pojedynczą sierścią zazwyczaj linieją mniej, ale są bardziej wrażliwe na zimno i przegrzanie. Ten typ sierści jest charakterystyczny dla wielu ras towarzyskich oraz wodnych.

Rozwój podszerstka jest w dużym stopniu determinowany przez dwie mutacje (CFA28:24,860,187 C>T oraz CFA28:24,870,184 G>A), które znajdują się w regulatorowym obszarze DNA w pobliżu genu ADRB1. Obecność jednej lub obu tych wariantów zwiększa prawdopodobieństwo, że pies będzie miał sierść pojedynczą, pozbawioną podszerstka. Mutacje te najczęściej występują u ras takich jak pudel, bichon frisé, maltańczyk, yorkshire terrier, portugalski pies dowodny czy irlandzki spaniel dowodny. Z kolei są one bardzo rzadkie u ras północnych, alpejskich lub pasterskich, gdzie mogą tłumaczyć nietypowo rzadki podszerstek lub jego całkowity brak, niezgodny ze standardem rasy. Psy pozbawione tych mutacji zazwyczaj mają sierść podwójną. Typ sierści jest jednak cechą złożoną, dlatego na ostateczny wygląd mogą wpływać również inne geny oraz – w mniejszym stopniu – środowisko.

.

Referencje:

Whitaker, D.T., Ostrander, E.A. : Hair of the dog: Identification of a cis-regulatory module predicted to influence canine coat composition. Genes (Basel) 10:323, 2019. Pubmed reference: 31035530