Lokus e^A

Lokus e^A odpowiada za charakterystyczne umaszczenie „northern pattern” (domino), które najczęściej występuje u psów ras północnych. Najbardziej widocznymi cechami fenotypowymi są jasna maska na pysku oraz tzw. widow’s peak na czole. Umaszczenie to jest wynikiem mutacji w genie MC1R (c.901C>T). Mutacja ta oraz jej efekt fenotypowy zostały wykryte już u prehistorycznych psów żyjących około 10 000 lat temu w holocenie na obszarze Syberii i południowo-wschodniej Europy (Ollivier et al. 2013). Selekcja w trakcie procesu udomowienia doprowadziła do rozpowszechnienia tych obecnie powszechnych cech umaszczenia. Wariant domino uznawany jest za jedną z najwcześniejszych mutacji, które w wyniku domestykacji i selektywnej hodowli doprowadziły do zmniejszenia produkcji eumelaniny oraz zwiększenia ekspresji feomelaniny. W hierarchii lokusu E allel e^A jest recesywny względem E^M i E, ale dominujący nad e (E^M > E > e^A > e). Ostateczne umaszczenie zależy również od genotypów w lokusach A i K. Osobniki o genotypach E^M/e^A oraz E/e^A są nosicielami umaszczenia domino. Wyraźne zmiany w umaszczeniu występują u osobników o genotypach e^A/e^A oraz e^A/e. Ekspresja tych genotypów różni się—osobniki eA/e mogą wykazywać jaśniejszy wzór niż e^A/e^A. Umaszczenie to określane jest jako domino (malamut alaskański i rasy typu szpic), grizzle (chihuahua) oraz pied (beagle).

Dla przejrzystości wpływu poszczególnych lokusów możliwe kombinacje genotypów oraz ich wpływ na umaszczenie są zazwyczaj przedstawiane w formie tabelarycznej.

Testowanie lokusu eA jest możliwe u następujących ras: wschodniosyberyjska lajka, fiński lapphund, fiński szpic, karelski pies na niedźwiedzie, lapoński pies pasterski, szpic nordycki, husky syberyjski, zachodniosyberyjska lajka, basenji, cirneco dell’Etna, kritikos lagonikos, peruwiański pies bezwłosy (duży, średni i miniaturowy), basset fauve de Bretagne, beagle, drever, foxhound angielski, gończy fiński, gończy węgierski, gończy serbski, chesapeake bay retriever, mastif pirenejski, chihuahua, grzywacz chiński, phalene, alaskan husky, alaskan klee kai, chinook, northern inuit dog, tamaskan, wilczak saarloosa oraz niemal wymarły berger d’Auvergne (Anderson et al. 2020).